Тапранчĕ çил-тăман...

«Тапранчĕ çил-тăман. Хуп çенĕк алăкне», —

Тесе каларăн эс пит шухăшлăн, асаплăн.

Тулта çил ачисем кĕсле калатчĕç чаплăн:

мĕскер хускатнă-ши ун чух çанталăкне?

Касатчĕ сĕм ултав. Кала: мĕнпе-ши саплăн

эс çĕтĕк чĕрӳне? Эс юрату хакне

йӳнетрĕн те пачах çухатрăн сăвапне,

малта — килес куну. Вăл çывхарать хăватлăн.

Çав кун ури айне пулатăп эпĕ те:

вăл маншăн та кăра! Çук, ӳкĕнмĕп

пĕртте кĕлленнĕ шанчăксен çути тек йăлкăшманшăн.

Эп саншăн та пулман çиçсе тăран сăнар!

атя çул юппинче, эппин, халь уйрăлар —

пăтранчăк шыв пĕрех шерпет пулаймĕ маншăн.

Çĕнĕ комментари хуш