Сергей Михалков


Автанпа тилĕ


Автан карта çинче хуралçă пек

Саркаланса ларать тет пĕр ирпе.

Çав хушăра пĕр тилĕ урампа

Иртсе пырать тет, Автана курса:

«Эй, шăллăм, шанчăклă çынсем

Паян ирпе пĕлтерчĕç савăнса,

Пире ĕнер ятран мирлештерсе

Кăларнă хут çавра пичет лартса.

Çан пек аван хыпарпала, Автан,

Сана чунтан эп саламлап паян.

Çӳлтен çĕре вĕçсе часрах ансам,

Сана савса эп хыттăн ыталам.

Сĕтел те тулĕ тулă-пулăпа,

Чи тăнăç пурнăçшăн ларар санпа!»

 

«Тавах, тăванăм, — тет Автан, — аван

Хыпар, сантан илтме тата аван.

Чăнах та кĕреке пухса пĕрре

Ларсассăн чаплă пулмалла пĕрле.

Тăхта, курап ав икĕ вĕшле йыт

Кунта темме васкаççĕ питĕ хыт,

Ыр хыпарпа килеççĕ пулинех.

Кĕтсе илсем-ха эсĕ вĕсене,

Эп хатĕрлем чи тутлă апатсем —

Халь маншăн эсĕр чаплă хăнасем!»

 

«Эх, маннă та, — тет Тил сехĕрленсе,

— Халь вăхăт çук кĕрекере ларма,

Ĕçсем нумай, таçта та çитмелле,

Кăшт каярах тĕл пулăпăр санпа!»

 

Ултав ăнманнине курса çакскер

Малалла

Кĕнеке юратакан


Кĕрет тет пĕлĕш пĕлĕшĕ патне,

Пуш вăхăт пулнăран ара.

— Эх, ăслă эс — мĕн чухлĕ кĕнеке!!!

Сан çӳлĕксем мачча таран!

Ашмарин пур, Гюго та Майн Рид,

Маршак, Дюма, Юхма Мишши...

Маттур та эсĕ çав тери,

Çӳл çӳлĕке епле çитетĕн-ши?

— Эп пуç ватмастăп, тупата!?

Пылесоспа çитеп унта!!!

 

* * *

Çаплах пурнать тет ăслă ăçтиçук,

Ун кĕнеке нумай — «тусанĕ» çук.

Ӳсĕр куян


Çуралнă кун-ши пулнă е уяв —

Çитет тет Чĕрĕп тус патне Куян.

Туссем нумай, шавлаççĕ пит,

Эрех — юхать, пĕлмеççĕ чик.

Каять Куян ӳсĕрĕлсе,

Ларать çакскер мĕкĕлтетсе.

Унтан ура çине тăрса:

«Киле каяп!», — тет çухăрса.

«Ларсам, тупаймăн вĕт килна, —

Тет Чĕрĕп ӳсĕр Куяна.

— Пăхсам, епле тайкаланан,

Кăштах выртсам-ха, урăлсам.

Хăрушă халĕ вăрманта —

Çӳрет тееççĕ Арăслан».

Куян кĕмерĕ ӳкĕте:

«Кам?! Арăслан?! Çав мĕкĕте?!

Эп хам ăна тытса çиеп,

Тирне çич хут сӳсе илеп,

Çап-çарамас, Африкăна,

Хуса яратăп эп ăна!..»

Пырать хайхи вăрманпала,

Улать, кĕрлет ват кашкăрла.

«Мĕн Арăслан! Тĕк вĕçтерсе

Эпир унтан вăйлисенне!»

Çак ӳсĕркке шавне илтсе

Вăранчĕ Арăслан сиксе.

Вăл ячĕ-илчĕ куяна:

«Мĕскер шавлатăн, тунката,

Памастăн çывăрма мана?!

Ай-уй, эс ӳсĕр-çке ача!

Хыпса тултарнă мăй таран!»

Куян веç урăлч самантра!

Сăлтав шырать вăл çăлăнма:

«Эп мĕн... Эп леш... Сире ăнлантарма...

Малалла

Кӑмпасем


Уçланкăра Шăна кăмпи тет ӳснĕ сарăлса,

Хăй капăрне мухта-мухта ларать якăлтатса.

— Эх, курăр-ха мана! Эп тислĕк кăмпинчен хитре,

Епле чипер, кĕçех мана та тупăнĕ витре!

Шур кăрăçа кăна никам

Курмарĕ çулçă хупăран.